Metoda NDT – BOBATH

Metoda stworzona została w latach 40 – tych przez fizjoterapeutkę Bertę Bobath i jej męża Karela, który był neurologiem. Początkowo stosowana była głównie dla pacjentów spastycznych. Szwajcarska lekarka Elisabeth Koeng i angielska fizjoterapeutka Mary Quinton na podstawie pierwotnych założeń Bobathów zmodyfikowały i rozwinęły metodę.

Obecnie przybrała ona nazwę NDT – Bobath co znaczy leczenie wg neurofizjologicznego wzorca rozwoju (Neurodevelopmental Treatment). Stosowana jest dla wszystkich jednostek chorobowych związanych z uszkodzeniami OUN. Można ją stosować u pacjentów w różnym wieku.

ZASADY USPRAWNIANIA WG KONCEPCJI NDT – BOBATH

  • praca nad zmianą dystrybucji napięcia mięśniowego
  • przygotowanie ruchomości
  • praca nad wpływem reakcji tonicznych na motorykę dziecka
  • prowadzenie aktywności z użyciem tzw. punktów kluczowych we wzorcach wpływających na napięcie mięśniowe
  • wykorzystanie nabytych umiejętności kontroli postawy i ruchu w czynnościach życia codziennego

Metoda jest szczególnie przydatna w usprawnianiu niemowląt i małych dzieci. Można ją łatwo włączyć w zabiegi pielęgnacyjne i codzienną opiekę nad dzieckiem. Co ważne, nie zaburza ona fizjologicznego rozkładu dnia życia dziecka. Nie powoduje zjawiska habituacji, ponieważ istnieje możliwość doboru różnych wariantów ćwiczeń. Nie zakłóca podstawowych POTRZEB niezbędnych dla rozwoju dziecka, którymi są potrzeby :

  • RUCHU
  • BEZPIECZEŃSTWA
  • MIŁOŚCI